De Botanie Website van Fred Triep- De Fuchsia

Het geslacht Fuchsia is één van de 21 geslachten uit de familie Onagraceae (teunisbloemfamilie). Tot deze familie behoren dus ook de teunisbloem (Oenothera), het waterlepeltje of Ludwigia, het wilgeroosje (Chamaerion augustifolium) en de basterdwederik (Epilobium) uit onze nationale flora.

Alle planten uit de familie Onagraceae hebben enkelvoudige bladeren, die verspreid of tegenover elkaar staan. De bloemen zijn meestal buisvormig, bij het geslacht Fuchsia zelfs altijd. De bloemen hebben een hypanthium: een buisvormige structuur, die de kroon en de kelkbladeren ook de meeldraden draagt.

Tot het geslacht Fuchsia behoren ongeveer honderd tot honderdvijfentwintig soorten, respectievelijk in Zuid- en Midden Amerika (120 soorten), Nieuw- Zeeland (4) en Tahiti (1). De meeste Fuchsiasoorten zijn kruiden tot heesters. De Nieuw- Zeelandse soort F. excorticata (de kotukutuku) kan echter een boom van twaalf tot vijftieb meter hoogte worden.

De eerste Fuchsia’s werden in 1696 ontdekt door Charles Plumier, een monnik die op last van Lodewijk de veertiende door het Caribische gebied reisde. Hij gaf de heester de naam Fuchsia naar de bekende kruidkundige Leonard Fuchs, die de planten later beschreef. Toch duurde het nog lang voordat de Fuchsia in cultuur kwam. Pas in 1872 bracht de Amerikaan Thomass Hagg de eerste zaden van een Fuchsia soort (F. triphylla) uit de Dominicaanse Republiek naar de Verenigde Staten.

De meeste Fuchsia soorten komen oorspronkelijk uit subtropische tot tropische gebieden. Zij zijn daarom niet winterhard, met uitzondering van Fuchsia magellanica. Deze soort komt in het zuidelijke deel van Zuid- Amerika voor, tot in Vuurland. In Zuid- Amerika komen de meeste kolibriesoorten voor en zij zorgen ook voor de bestuiving van Fuchsia's. De kolibrie heeft een lange snavel waarmee hij in de kroonbuis van de bloem kan komen. Om de nectar te bereiken moet hij zijn tong uitrollen. Hierdoor kan hij bij de nectar komen waar zelfs insecten niet bij kunnen.

De bouw van een Fuchsia bloem

Deze vogeltjes hebben een voorkeur voor oranje en rode bloemen. Bij de Fuchsia zijn de kelkbladen meestal rood, terwijl de kroonbladen paars zijn. Bij elke type Fuchsia bloem behoort een andere kolibrie met een aangepaste snavel! De kolibriesoorten en Fuchsiasoorten hebben zich in de loop van de tijd aan elkaar aangepast (co- evolutie). Daardoor is er minder concurrentie tussen de verschillende kolibriesoorten. Dat de kleur van bloemen heel belangrijk is voor het bezoek van bestuivers, bewezen Amerikaanse onderzoekers. Door een kleine kleurverandering van roze naar oranje (door een defect gen) bij maskerbloemen (Mimulus lewisii) werden de planten opeens door kolibries in plaats van door hommels bezocht.

Er zijn tegenwoordig talloze hybriden van de oorspronkelijke Fuchsiasoorten bekend, waarschijnlijk ongeveer twaalfhonderd. Door deze kruisingen zijn er verschillende kleurencombinaties ontstaan. De bloemkleuren bij gekweekte fuchsia’s variëren van oranjerood, rood en roodpaars, tot paars en wit.

Bent u nieuwsgierig geworden naar de Fuchsia' s, kom dan eens kijken naar het Fuchsiaperk, achter het halfrond onder de grote Trompetboom, Catalpa bignoides

De bellenplanten komt voor op vochtige beschaduwde plekken in bossen, dus niet in de volle zon. Hij houdt van voedzame, vrij zure grond, die nooit uitdroogt en liefst een beschaduwde plek in de luwte. Een verkeerde standplaats kan overlast van spint, witte vlieg en luizen veroorzaken.

Heeft u vragen over de verzorging van deze plant? Die kunt u stellen op mijn forum over de verzorging van planten. Misschien weet iemand het antwoord of staat er reeds een antwoord voor u.

Fuchsia

door Fred Triep